Bokomtale: Stig Aasvik. Lofotveggen

Innhold

Stig Aasvik er født i 1970 og bur i Oslo. Dette er den fjerde romanen hans.

Hovudpersonen i Lofotveggen er ein mann i 40-åra med same namn som forfattaren. Denne personen, Stig Aasvik, er på jobbsøkarkurs i regi av NAV. Tankane hans er stort sett alle andre stader enn i kurslokalet. Gamle og nye hendingar veller fram i hovudet hans, og blir skildra i ein straum, utan overgangar i tid og rom. Boka har ingen avsnitt eller kapitel. Denne formen er uvant til å begynne med, men fungerer. Som lesar blir ein fort riven med i den intense tankestraumen til hovudpersonen.

Med dette forfattargrepet stig ein person og eit liv fram: oppvekst med feriar hos farsslekt i Lofoten, forholdet til foreldra, forelskingar, jobbar han har hatt, familieliv med sambuar og son, - alt det som har vore med og forma han. Som han uttrykkjer det; fortida dundrar vidare i han. Han kjem særleg ofte tilbake til det uavklara forholdet til den lukka faren.

Når det gjeld yrkesliv får vi eit interessant, og ganske fornøyeleg, innblikk i korleis det er å vere «ghostwriter», noko Aasvik har vore i mange år, bl.a. for Carl I. Hagen. Skildringa av NAV-kurset for arbeidssøkarar kan innimellom kalle på smilet, men for dei som sit der og blir coacha er det alvor. For Aasvik er det verkeleg botnen å vere komen i ein slik situasjon. Det minner han på andre periodar i livet da han har møtt veggen, - Lofotveggen.

Sjøl om romanen tek utgangspunkt i forfattaren sitt liv, kan «Lofotveggen» sjølsagt ikkje lesast som ei dokumentarskildring. Aasvik har i intervju uttala at han har lagt til og trekt i frå, og forvrengt verkelege hendingar. T.d. har han nok tatt seg visse friheiter i skildringa av Carl I. Hagen.

Boka er bygd opp som ei ubroten rekke av assosiasjonar. Denne stilen passar godt til det forfattaren formidlar.

(LV)

Bestill boka

 

Fant du det du lette etter?

Takk for din tilbakemelding

Hva forsøkte du å finne?